Het statief is bij veel fotografen niet echt hun favoriete item. De meesten vinden het onhandig, te zwaar of gewoon te lastig om mee te nemen.
Toch is een statief bij zowat elke discipline in natuurfotografie onontbeerlijk., je zal me dan ook niet vaak zien zonder.
Hieronder krijg je een korte uitleg over welk statief en welke statiefkop ik gebruik bij welk soort natuurfotografie. Let op, het gaat hier niet om het merk, maar de soort.
Elk statief dat ik gebruik is gemaakt van carbon. Dat maakt het statief lichter, maar toch flink stevig en helaas ook duurder.
Macrofotografie
Mijn statief voor macrofotografie is het enige statief met een middenzuil, maar dan wel eentje die omkeerbaar is. Zo is het mogelijk om mijn toestel onder het statief te hangen. Handig daarvoor is dat er een statief gondel aan je objectief zit zodat je camera niet onderste boven hangt. Over dat soort ringen zal ik het in een aparte blog hebben.
Het statief hoeft niet zo heel zwaar te zijn, maar toch stevig en stabiel genoeg om bewegingsonscherpte te vermijden.

Ik gebruik er eentje van Leofoto, een vrij populair, betaalbaar en degelijk merk. De middenzuil is omkeerbaar, je kan ze zelfs vervangen door een bijgeleverd kort stuk zodat het statief helemaal plat op de grond kan. Ook het balhoofd zit er bij, maar dat gebruik ik niet.
Wat gebruik ik dan wel als statiefkop ? Een “geared head”. Vast is vast bij zo’n statiefkop en hij is echt per fractie van een millimeter naar alle kanten regelbaar. Je hebt ze ook in verschillende merken, zoals Manfrotto, K&F, Gitzo maar ik gebruik een Benro.


Landschapsfotografie
Bij landschapsfotografie heb ik mijn statief graag wat zwaarder en steviger. Het is niet de bedoeling dat het bij het minst geringe windje aan het trillen gaat. Dit statief heeft GEEN middenzuil zodat het laag bij de grond kan. Persoonlijk vind ik dat een must.
Ik gebruik daarvoor een stevige Gitzo, die ik zeker al meer dan 20 jaar in mijn bezit heb.
Als kop gebruik ik dezelfde “geared head” als bij macrofotografie.
Het statief en de kop geven zeker voldoende stabiliteit om aan de slag te gaan met lange sluitertijden waarbij het toestel vaak meerdere minuten open staat. De geringste beweging is dan nefast voor het eindresultaat.

Wildlifefotografie
Dit is weer een compleet ander verhaal.
Wildlifefotografie gaat gepaard met lange en zware teleobjectieven, dus moet je zeker zijn dat je statief in combinatie met de kop dat gewicht wel aan kan. Een middenzuil is ook hier niet echt handig, want je wil natuurlijk regelmatig laag bij de grond komen op ooghoogte van je onderwerp.
De kop daarentegen moet vlot wendbaar zijn. Wildlife zit meestal niet stil, het dus makkelijk kunnen volgen is heel belangrijk.
Ik gebruik daarvoor een “gimbal head”. Frictie is makkelijk regelbaar en de kop draait heel vlot alle richtingen uit.
Ook hier heb je ze in allerlei merken, tot zelfs spotgoedkoop van bij onze Chinese vrienden.
Daar zou ik duizenden euro’s aan fotospullen toch echt niet aan toevertrouwen.
Kijk bij aanschaf vooral als de kop gelagerd is. Draaipunten met frictieschijven slijten heel snel.
Het voordeel van de Jobu, die ik gebruik, is dat je hem kan locken voor wanneer je je statief op de schouder wil dragen met je toestel er op bevestigd.


Conclusie
De juiste keuze van statief is belangrijk. Je kan voor een all-round statief gaan zoals een stevige Leofoto waarbij je de middenzuil zowel kan draaien als verwijderen, of je gaat voor meerdere statieven voor verschillende doeleinden. Belangrijk is dat ze stevig zijn. Plastiek statiefjes van 50 euro gaan het echt niet lang volhouden en dat is weer zonde van die 50 euro.
Een goed en stevig statief kan makkelijk je hele fotografen bestaan meegaan. Het is dan ook meestal een investering die je maar 1 keer hoeft te doen.


Geef een reactie